Mellom bakkar og berg ut med havet
Heve nordmannen fenge sin heim
Der han sjlv heve tuftene grave
Og set sjlv sine hus opp deim
Han sg ut p dei steinute strender
Det var ingen som der hadde bygt;
"Lat oss rydja og byggja oss grender
og s eiga me rudningen trygt"
Han sg ut p det brute havet
Der var ruskut leggja utp
Men der leikade fisk nedi kavet
Og den leiken den ville han sj
Fram p vetteren stundom han tenkte:
"Gjev eg var i eit varmare land!"
Men nr vrsol i bakkane blenkte
Fekk han hug til si heimlege strand
Og nr liene grnkar som hagar
Nr det laver av blomar p str
Og nr netter er ljose som dagar
Kan han ingen stad venare sj
This lyric was posted anonymously. Not yet confirmed by Book of Metal.
