No ser eg atter slike fjell og dalar
som dei eg i min fyrste ungdom sg.
Og same vind den heite panna svalar:
Og gullet ligg p sn som fr det lg.
Det er eit barneml som til meg talar
og gjer meg tankefull, men end fjg.
Med ungdomsminne er den tala blanda.
Det strymer p meg s eg knapt kan anda.
Ja livet strymer p meg, som det strymde
nr under sn eg sg det grne str.
Eg drymer no, som fr eg alltid drymde
nr slike fjell eg sg i lufti bl.
Eg glymer dagsens strid, som fr eg glymde
nr eg mot kveld av sol eit glimt fekk sj.
Eg finner vel eit hus som vil meg hysa
nr soli heim til natti vil meg lysa.
This lyric was posted anonymously. Not yet confirmed by Book of Metal.
